gewoonterecht bij overlijden van een der beide ouders:
Dit recht werd gevolgd in het testament van vader dhr. P. Buur, gevolgd door de testamentaire verklaring afgegeven door zijn weduwe mevr. C.A. Buur-Smit, die ook mijn moeder is geweest, waarmede mij ten kantore van de notaris gevraagd is een document te ondertekenen dat het mij toegekende erfdeel door mij onder de in deze verklaring gestelde voorwaarden werd aanvaard, een signering welke ik recentelijk gewenst heb in een onderhoud bij de notaris op mijn verzoek door deze ten uitvoer gebracht het document te doen vernietigen bij vonnis van de rechtbank.
Persoonlijk krijg ik de indruk dat deze devolutieve akten wetgeving in rechtmatigheid van bestuur eveneens nu gevolgd kan worden indien het erom gaat aan de zoon, vooralsnog van gemeentewege erkend in statu dhr. Clemens M.M. Buur te Heemstede - waarvan deze hoewel hij in die naam is afgestorven een Europees ID kaartje in bezit heeft door de Gemeente Heemstede uitgereikt door de burgemeester en door deze derhalve onbevestigd in de persoonlijke identieke eenheid die is ontstaan in de loop van het proces van zijn rehabilitatie resulterende thans in de identiteit door Gode gegeven ten name van Clem Bur welke tot uitdrukking zou kunnen komen in zijn handtekening indien daarnaar van ambtelijke zijde wordt gevraagd - volgens sommigen die hem in zijn leven na stonden dit als het enige recht zou moeten worden te beschouwen dat hem rest: het goddelijk recht of het van God gegeven recht - het is toch een fraaie zaak gebleken dit koninkrijk niet langer in dezelfde zin verklarende een gelijkelijk gebleven koninkrijk te worden genoemd als voorheen - en in die zin de rechtmatigheid welke behoorde tot de regeeropdracht voor het Koninkrijk der Nederlanden in 1974 overgedragen maar aldus reeds sinds vele eeuwen vastgesteld in de verschillende akten en documenten welke het Koninkrijk in ambtelijke bevestiging zoals gewoonlijk wijselijk opgeborgen hield - onttrokken houdende die bevestiging aan de ogen en de kennis van juist diegenen die daarnaar op zoek zijn en waren en alzo daarin hun recht zij zullen als zij zouden erkennen in analoge en referente zin bij zijn persoon in rechte tot koningschap geroepen en in die zin premotivationeel bevestigd te doen heten.
Ik, Clem Bur, hebbende betracht de volgzaamheid van goddelijke orde mij ten deel vallende doorheen mijn levensloop en geoordeeld mij dat niet dan te aanvaarden onder de extreme drang tot optreden uitgenodigd vóórdat ik mijn tijd gekomen acht daartoe - en waartoe ik eveneens na een voordadig dwingen en in een vercorporationeerde rechtsgang die zijn gelijke niet kent in de geschiedenis van ons land - recentelijk heeft men gemeend mij wederom op deze wijze te kunnen onderstaven aan een tyrannie van titel koninklijk maar in de mate van verkommering niet meer als machtig te kunnen voeren deze dat gezag. Naar de tradities van ons land doe ik er beter aan van alle zorgen het meeste deze te doen bemerken dat wij onze plaats goed kennen en in een zwijgen daartoe bevorderd ons houden aan de regels van de wet die mij gesteld werd en thans wederom gesteld is. De zaak is wat het ons betreft dan ook gesloten hoewel mij is voorgewend dat ik ontslagen was van rechtsvervolging geheel volgens de dynastieke gewoonten van ons land. Het boek rechteren is althans volgens de gewone bijbelse classificatie een schriftuur welke voorafgaat aan het boek Samuel waarin pas aan Israel het koninkrijk wordt toegekend. Moeten wij dan de hemelen afsmeken dat het volk der lage landen in geen enkel opzicht verschillend behoeft te heten aan het volk van oudtijds Israel? Voorzeker niet, het zou rechtmatiger zijn onze verklaringen van recht neer te leggen bij de Kerken van Nederland indien in wereldlijke ordening begrepen, al evenzeer voorzienende in een staatkundige ordening waarvan de besluiten zo mogelijk nog stringenter zijn dan uit de besluitvorming van de Staten-Generaal mag blijken - gelukkig zijn daar de synodes welke ik thans in dit document wil voorstellen ter vernieuwing van de eenheid van ons land in gezamenlijkheid een dezer te doen plaatsvinden (maar dan natuurlijk niet in Dordrecht) - opdat niet de indruk post vat dat het al een gearrangeerde zaak geworden is afgeleid op grond van private omstandigheden zodat als zij het zelf hebben gehouden te menen dat zij in rechte al deze afgeleide besluiten kunnen uitvaardigen ter publicatie naar hetgeen hen goeddunkt - en zo de smart en het lijden van ons volk rekenende tot hun verantwoordelijkheid en zich zo aan deze dingen die geschied zijn gelegen laten liggen als zijnde geworden hen derzelven bitter resultaat.
Ik, Clem Bur, hebbende betracht de volgzaamheid van goddelijke orde mij ten deel vallende doorheen mijn levensloop en geoordeeld mij dat niet dan te aanvaarden onder de extreme drang tot optreden uitgenodigd vóórdat ik mijn tijd gekomen acht daartoe - en waartoe ik eveneens na een voordadig dwingen en in een vercorporationeerde rechtsgang die zijn gelijke niet kent in de geschiedenis van ons land - recentelijk heeft men gemeend mij wederom op deze wijze te kunnen onderstaven aan een tyrannie van titel koninklijk maar in de mate van verkommering niet meer als machtig te kunnen voeren deze dat gezag. Naar de tradities van ons land doe ik er beter aan van alle zorgen het meeste deze te doen bemerken dat wij onze plaats goed kennen en in een zwijgen daartoe bevorderd ons houden aan de regels van de wet die mij gesteld werd en thans wederom gesteld is. De zaak is wat het ons betreft dan ook gesloten hoewel mij is voorgewend dat ik ontslagen was van rechtsvervolging geheel volgens de dynastieke gewoonten van ons land. Het boek rechteren is althans volgens de gewone bijbelse classificatie een schriftuur welke voorafgaat aan het boek Samuel waarin pas aan Israel het koninkrijk wordt toegekend. Moeten wij dan de hemelen afsmeken dat het volk der lage landen in geen enkel opzicht verschillend behoeft te heten aan het volk van oudtijds Israel? Voorzeker niet, het zou rechtmatiger zijn onze verklaringen van recht neer te leggen bij de Kerken van Nederland indien in wereldlijke ordening begrepen, al evenzeer voorzienende in een staatkundige ordening waarvan de besluiten zo mogelijk nog stringenter zijn dan uit de besluitvorming van de Staten-Generaal mag blijken - gelukkig zijn daar de synodes welke ik thans in dit document wil voorstellen ter vernieuwing van de eenheid van ons land in gezamenlijkheid een dezer te doen plaatsvinden (maar dan natuurlijk niet in Dordrecht) - opdat niet de indruk post vat dat het al een gearrangeerde zaak geworden is afgeleid op grond van private omstandigheden zodat als zij het zelf hebben gehouden te menen dat zij in rechte al deze afgeleide besluiten kunnen uitvaardigen ter publicatie naar hetgeen hen goeddunkt - en zo de smart en het lijden van ons volk rekenende tot hun verantwoordelijkheid en zich zo aan deze dingen die geschied zijn gelegen laten liggen als zijnde geworden hen derzelven bitter resultaat.