een ontmoetingsleven, een dwarrelig verhaal, maar in het verhaaltje doet zij vriendelijk aan

/er was een literaire relatie met Georgia die uitliep in een picturale bewerking van een 'tja..ben vergeten..merkwaardig verdraaide aronskelk door o'Keeffe maar door alle consternatie – de dame is een Ierse naam meer dan waard gebleken - verloren wij het artistiek contact vond ik wél veel betekenis in het bewerken van de Aronskelk –

andere zijde van het atelier:
Aaron Burr was running at the side of Jefferson, this time the seconds count for better voting results – Martin van Buren was 8th president of the United States of America starting 19th century opposition for all developments concerning European states and powers -

ff terug bij o'Keeffe:
het zou minder belangrijk zijn dan  verwacht maar naar haar achtergrond wensen te informeren levert op: 'een Georgia o'Keeffe' zegt niet veul over haar eigen zaken – zij heeft een mooie website/





In Ierland is er een - zoals iedereen wel kan begrijpen voor de eilanders heel gewoon – bijzonder na aan het hart liggend landschap in een gegeven dat ik al meer dan 40 jaren aan de hand met mij in goede herinnering meevoerde en regelmatig in de droom raadpleegde over de groene wereld en de regenval – het ontmoeten van de herinnering heden bracht ons : Mmelle Tzwickorsty – l'epouse d'un ami d'etude – a fait les stages regulieres en Irlande aux annees 60/70 - je ne me souvient plus mais elle m'a raconté un peu de détails sur les lignes de connexion du pays–

unusual habitat - ongewone omgeving

spreekwoord: geen kunstenaar kan er altijd besef van hebben wat de betekenis is van hetgeen hij gemaakt heeft - de bron van het licht is niet gelijk hetgeen het licht ons toont - derhalve is de sfeer van de virtualiteit van ons denken en doen en ook de inhouden daarvan alsof het de objecten waren van een meer algemene zienswijze bij uitnemendheid geschikt om ons een beeld te vormen van de realiteit der dingen zoals deze in onze tijd aan het licht kan komen, het is niet anders dan als een goed teken te beschouwen dat wij in staat zijn om in alle rust onze diversiteit aan zienswijzen met elkaar te vergelijken.

als illustratie hierbij geef ik:

waarom on?


_____________________________________________________________

après: Juan Miro - 1917 - stilleven met bloemen

over virtualiteit en Albrecht Dürer: Cleithas

EEN LINK NAAR DE TOEKOMST: 
ALBRECHT DÜRER IN EEN ZELFPORTRET :   KICK

après: la reforma / Juan Miro - 1916

De dingen van de wereld zoals daar zijn de geschiedenis of het beeld van de realiteit dat wij bezitten zijn soms moeilijk te begrijpen en daarom hebben wij de keuze gemaakt in vergelijkende zin ons te oriënteren in deze tijd, derhalve ons een beeld te vormen van de vragen waarvoor wij worden gesteld, aan de hand van het beschikbare beeldmateriaal, zoals dat in de eeuwen her door kunstenaars aan ons is doorgegeven.

De eerste keer dat ik mij ervan bewust werd hoe zinvol een dergelijke logica kan zijn was, toen ik na het volgen van een cursus kunstgeschiedenis zo door de loop der eeuwen beschouwd tot onze tijd aan toe, en na mij opnieuw te hebben verdiept in de kunst van de 20e eeuw, ontdekte hoe anders het beeld wordt van de tijdsperiode die achter ons ligt wanneer wij afgaan op wat de kunstenaars ons vertellen, en hoe duidelijker zich voor ons oog ontvouwt wat er eigenlijk met de mens is gebeurd. Hetgeen deze opvatting en ontdekking mij heeft opgeleverd is een duidelijk beeld van een tijdsperiode, waaruit ik net als zovelen met mij afkomstig ben, een tijdsperiode, waarin niet het gevoelsmatig beleven maar een irrationeel streven naar objectiviteit het denken overheerste, mar tevens een bepaalde beleving vooralsnog, een zienswijze op mijn eigen plaats in dit geheel van een verloop, dat in zijn totaliteit zovelen tegenwoordig betreft dat het ondoenlijk zou zijn en zelfs min of meer de lachlust zou oproepen te pretenderen een totaaloverzicht daarover tot zijn beschikking te hebben. Maar iets aan eigen beleving, streven naar een vorm van zelfbewustzijn, is mij dan toch, arme man als ik was geworden, overgebleven na al die jaren van zoeken: de waarde te leren inzien van het subjectieve beleven, het eigen oordeel zonder te streven naar absolute objectiviteit, en ik geloof ook niet dat een dergelijke vorm van streven ook maar ergens in mijn werk terug te vinden is.